
Photo taken from Xiao's FB (Left: Mang Ruben; Right: Xiao)
I've taken the liberty to share my friend, Xiao's story. This is worth sharing.
HOW A GOOD HEART CAN MAKE A DIFFERENCE: Clumsy talaga ako sa maraming pagkakataon. Ilang camera na ba ang aking nawala? Hindi ko na alam. Amidst a damsel who wants separation, lack of rest since the week before Rizal@150, an unfinished paper for an international conference, the illness of my younger brother and other concerns, sumakay ako sa likod ng FX taxi mula Philcoa hanggang Kalaw na lumilipad ang utak ko noong Martes, 21 June.
When I went out of the FX I suddenly realized that I left one of my two bags there with my wallet and my camera. Bumalik agad ako sa Philcoa hoping na I can talk to their dispatcher. When it rains, it pours. Alam kong mas maraming tsansa na hindi ko na ito maibalik at nalulungkot sa sapin-sapin na mga isipin. Pero may maliit na pag-asa sa puso ko na kokontakin ako sa lumang cp ko sa bahay na nakalagay sa isa sa mga libro. Na mas maraming mabuting tao at mabuti pa rin ang Diyos!
Pagkatapos ko makausap ang dispatsador, bumalik ako sa bahay at kailangan hintayin si Nanay dahil wala akong susi. Winasak ko pa lock ng kwarto ko at sa sobrang stress ayoko na pumasok. Ngunit nag-ring ang lumang telepono at alam ko nang isasauli na ang gamit ko!
Pinapunta ako ng FX taxi driver sa Kidney Center. Si Mang Ruben Lorenzo ay isang radiologist pala! At nagtataxi sa kanyang pagpasok at pag-uwi upang makadagdag sa pagpapa-aral ng kanyang dalawang anak na nag-aaral ng medisina. Hindi nabawasan ang aking perang bahagi ng aking pang-enroll sa doktorado! Tunay na mas marami pa rin ang mabuting tao!
Mapalad ang pamilya na ang padre de pamilya ay si Mang Ruben. Mapalad ang Pilipinas at may mga taong katulad niya. At mas mapalad ako kasi nagkaroon ng sulo ng liwanag sa aking pusong nagdirimdim dahil sa kanya. His simple act of kindness really made a big difference.
When I went out of the FX I suddenly realized that I left one of my two bags there with my wallet and my camera. Bumalik agad ako sa Philcoa hoping na I can talk to their dispatcher. When it rains, it pours. Alam kong mas maraming tsansa na hindi ko na ito maibalik at nalulungkot sa sapin-sapin na mga isipin. Pero may maliit na pag-asa sa puso ko na kokontakin ako sa lumang cp ko sa bahay na nakalagay sa isa sa mga libro. Na mas maraming mabuting tao at mabuti pa rin ang Diyos!
Pagkatapos ko makausap ang dispatsador, bumalik ako sa bahay at kailangan hintayin si Nanay dahil wala akong susi. Winasak ko pa lock ng kwarto ko at sa sobrang stress ayoko na pumasok. Ngunit nag-ring ang lumang telepono at alam ko nang isasauli na ang gamit ko!
Pinapunta ako ng FX taxi driver sa Kidney Center. Si Mang Ruben Lorenzo ay isang radiologist pala! At nagtataxi sa kanyang pagpasok at pag-uwi upang makadagdag sa pagpapa-aral ng kanyang dalawang anak na nag-aaral ng medisina. Hindi nabawasan ang aking perang bahagi ng aking pang-enroll sa doktorado! Tunay na mas marami pa rin ang mabuting tao!
Mapalad ang pamilya na ang padre de pamilya ay si Mang Ruben. Mapalad ang Pilipinas at may mga taong katulad niya. At mas mapalad ako kasi nagkaroon ng sulo ng liwanag sa aking pusong nagdirimdim dahil sa kanya. His simple act of kindness really made a big difference.
xxx
The country definitely needs more people like
Leave a comment
yosh!
nostalgic
ngeee!
mmm
oooh~

sniff
hmfr